6 juni 2007 door Hugo Louter
Wanneer culturele instellingen en gezelschappen zichbeter presenteren, kunnen bezoekcijfers voor theaters en musea flink omhoog.Nederland is namelijk zeer geïnteresseerd in cultuur: 92 procent van de Nederlanders hecht waardeaan kunst en cultuur, en voor 34 procent is cultuurdeelname een belangrijk deelvan het persoonlijke leven. Die conclusie trekt onderzoeksbureau Motivaction ineen onderzoek dat werd verricht voor Kunstenaars & Co ter gelegenheid vanhet congres Matching Cultuur en Economie dat vandaag plaatsvindt.
De belangstelling voor cultuur is groot, maar de vraag blijft waaromveel mensen de weg naar theaterzalen en musea nog niet weten te vinden. Deonderzoekers zijn van mening dat kunst en cultuur op een andere maniergepresenteerd moet worden. Werk aan de winkel dus voor de afdelingen marketingen communicatie van dans- en theatergezelschappen en musea.
Frits Spangenberg, directeur van Motivaction, zei tegenhet FD:
'Veel jongeren vinden dans fantastisch. Ze houdenbovendien van helden. Maar wat doen dansgezelschappen? Die presenteren alledansers hetzelfde, op de affiche doen alleen de choreograaf en de componistertoe. Daar trek je natuurlijk geen jong publiek mee. Neem een voorbeeld aan devoetbalwereld. Creëer sterren, meet nieuws over transfers breed uit, maak hetspannend.'
Het is dus presentatie waar de schoen wringt. Motivactionstelde vast dat de marketing van kunstinstellingen vaak heel productgericht isen vanuit de hoogte. In de drijfveren van het publiek, zoals ontspanning ofzelfontplooiing, is men niet geïnteresseerd. Dat levert soms enorme mismatchesop. De presentatie van voorstellingen moet dus anders. Deonderzoekers benadrukken dat het inhuren van een andere afficheontwerper of hetinschakelen van een professioneel pr-bureau inschakelen niet genoeg is. Menmoet de mentaliteit kwijtraken dat een voorstelling vooral voor vrienden,collega’s en familie wordt gemaakt.
Jammer dat marketeers, die eerder al duidelijk gefaalde marketingcampagnes voor de podiumkunsten hebben opgezet, opnieuw de kans krijgen om hun onzinnige ideeën te ventileren. Lees het GPD-verhaal van gisteren, ook doorgeplaatst op mijn eigen site, waarin een wel wetenschappelijk onderbouwde stelling staat die het probleem van de andere kant belicht. Al met al lijkt een grote filosoof uit de negentiende eeuw weer gelijk te krijgen: door meer 'product' te scheppen, in dit geval door meer schouwburgen te openen, moet er ook een behoefte worden gemaakt, dus kunnen verkopers aan het werk. Voor veel geld. Ze maken plannen en bedenken projecten die na afloop niet of nauwelijks geholpen hebben. Maar aan hen ligt het niet. Dit principe sluit de theaterbezoeker en de kunstenaar volledig buiten, of, sterker nog: speelt hen de zwarte piet toe. De kunst is er uiteindelijk het slachtoffer van, want, zoals motivaction het uitlegt: niet gemotiveerd, niet bevlogen, geen creativiteit bij het zoeken naar publiek. Makkelijk verhaal.