InFeite.nl/ | Vrouwelijke managers en hun (gebrek aan) begeleiding

Traditionele redenen

Er zijn een aantal veel genoemde redenen waarom vrouwen de top niet halen. Ten eerste blijkt volgens PricewaterhouseCoopers dat de recessie vrouwen ertoe brengt om hun carrière aan de wilgen te hangen. Daarnaast heeft het halen van een MBA voor vrouwen veel minder zin; het is de investering nauwelijks waard. Ook schijnen vrouwen minder bereid te zijn over te werken en te slijmen bij hun leidinggevenden, hetgeen blijkbaar (?) onmisbare activiteiten zijn om carrière te maken. Vrouwen die het toch halen, ondervinden vervolgens weer andere problemen die te maken hebben met hun vrouw-zijn.

Succesvolle vrouwen

Waar vrouwen graag een ambiteuze partner hebben (dit symboliseert kracht en intelligentie) is die wens andersom veel minder sterk vertegenwoordigd. Succesvolle mannen zijn namelijk stoer en sterk, maar succesvolle vrouwen zijn mannelijke, aseksuele, ballbreaking kenaus, ook op de werkvloer. Mannen zijn daarom 'bang' voor succesvolle vrouwen, ook voor hun vrouwelijke collega's. Development Dimensions International onderzocht de positie van vrouwen en kwam erachter dat de vrouwen die wèl hogere posities bereiken veel minder begeleiding krijgen dan hun mannelijke evenknieën.

Machocultuur

Het beeld van de sterke vrouw die, omdat ze een hooggeplaatste vrouw is, niet haar oren wil laten hangen naar een man, lijkt hiervoor de oorzaak. Gemiddeld zijn er namelijk voor elke vrouw in een executive managementpositie, vier mannen (bron p. 7). De kans dat zij als vrouw sterk in de minderheid is, is dus groot. De vrouw wil zich profileren door haar mannelijke collega's te laten zien dat zij zeer capabel is, maar dit wordt gemakkelijk verkeerd opgevat. De angst die mannen voelen voor sterke vrouwen leidt ertoe dat ze minder snel hulp en begeleiding aanbieden omdat ze ervan uitgaan dat de vrouw het zelf wil kunnen. Doordat ze haar vooral zien als vrouw en niet als collega en zichzelf als geëmancipeerd willen ze vooral niet paternalistisch of belerend overkomen, terwijl ze deze wroeging niet voelen bij het aanbieden van hulp aan een man. Deze doorgeschoten emancipatie zou heel goed een van de oorzaken kunnen zijn voor het gebrek aan begeleiding aan vrouwen.

Praten lijkt de oplossing, maar wie zet de eerste stap; laat de vrouw haar 'zwakte' zien of de man zijn 'onbeschaamd paternalisme'...?